Kimse “yanlış” film sevmez; her tercih, kişinin kendi içsel manzarasının izdüşümüdür.
Kimse “yanlış” film sevmez; her tercih, kişinin kendi içsel manzarasının izdüşümüdür. Sinemayı anlamak, yalnızca görüntülere bakmak değil; o görüntülerle düşünmeyi öğrenmektir. Ancak bu öğrenme bir anda gerçekleşmez. Sinema zevki, tıpkı insan bilincinin gelişimi gibi, katmanlı ve dönüşen bir süreçtir. Her izleyici, sinemaya önce kendi duygusal, kültürel ve psikolojik donanımıyla yaklaşır. Dolayısıyla “amatör bir filmi bile çok iyi bulmak” bir eksiklik değil, estetik yolculuğun doğal başlangıç noktasıdır. Eğer biri amatör bir filmi “harika” buluyorsa, o kişide sinemaya dair duygusal bir açıklık vardır; ama bu açıklık estetik ölçütlerle henüz işlenmemiştir. Örneğin birisi Beau is Afraid ’i saçma bulabilir; bir diğeri onu modern varoluşsal korkunun grotesk bir temsili olarak görebilir. Her iki görüş de değerlidir, yeter ki film, düşünmeye zemin hazırlasın. Dolayısıyla sinemayı beğeni alanından düşünce alanına taşımak gerekir. İyi film, herk...