Çıkmaz Sokak
Bahar, kahvesinden bir yudum alırken laptopunun ekranındaki "Ataerkil Hegemonya ve Gündelik Dil" başlıklı makalesini düzenliyordu. Tam o sırada mutfaktan Tolga’nın sesi yükseldi: "Hayatım, şu bizim beyaz gömleklerin 'manifestosu' ne zaman bitecek? Akşama halı saha var da, kırışık çıkmayayım çocukların karşısına." Bahar derin bir nefes aldı. Gözlerini kapatıp içinden yüze kadar saymaya çalıştı ama ancak yediye kadar dayanabildi. "Tolga," dedi, sesindeki her kelimeyi birer akademik tez gibi vurgulayarak. "Gömleklerin 'bizim' değil, senin . Ayrıca ütü yapmak biyolojik olarak X kromozomuna kodlanmış bir görev değil. Toplumsal cinsiyet rollerinin ev içi emeği sömürmesine izin vermeyeceğimi defalarca konuştuk." Tolga kapı eşiğine yaslandı. Üzerinde çizgili eşofman altı, ayağında beyaz çoraplar vardı. Kafasını hafifçe yana eğip gülümsedi. "Gözünü seveyim Bahar, iki dakika ütü bas dedik, yine devrim başlattın. Tamam, kapitaliz...