Kayıtlar

Kara Mizah Ögeleri Taşıyan Absürt/Varoluşçu Öykü etiketine sahip yayınlar gösteriliyor

Çıkmaz Sokak

Resim
Bahar, kahvesinden bir yudum alırken laptopunun ekranındaki "Ataerkil Hegemonya ve Gündelik Dil" başlıklı makalesini düzenliyordu. Tam o sırada mutfaktan Tolga’nın sesi yükseldi: "Hayatım, şu bizim beyaz gömleklerin 'manifestosu' ne zaman bitecek? Akşama halı saha var da, kırışık çıkmayayım çocukların karşısına."  Bahar derin bir nefes aldı. Gözlerini kapatıp içinden yüze kadar saymaya çalıştı ama ancak yediye kadar dayanabildi. "Tolga," dedi, sesindeki her kelimeyi birer akademik tez gibi vurgulayarak. "Gömleklerin 'bizim' değil, senin . Ayrıca ütü yapmak biyolojik olarak X kromozomuna kodlanmış bir görev değil. Toplumsal cinsiyet rollerinin ev içi emeği sömürmesine izin vermeyeceğimi defalarca konuştuk."  Tolga kapı eşiğine yaslandı. Üzerinde çizgili eşofman altı, ayağında beyaz çoraplar vardı. Kafasını hafifçe yana eğip gülümsedi.  "Gözünü seveyim Bahar, iki dakika ütü bas dedik, yine devrim başlattın. Tamam, kapitaliz...

Biyolojik Görüş

Resim
  Doktor, kelimeleri masanın üzerine sanki porselen takımı taşıyormuş gibi dikkatle bırakarak, "Zaman," dedi, "artık başka türlü akacak." Bu felsefik çıkışın ardından odada oluşan dramatik sessizlik, doktorun bilgisayara dönüp klavyede çılgınlar gibi yazı yazmasıyla bölündü. Klavyenin tuşları, resmen ölümcül bir hastalık kararı kaydetmiyor da Tetris oynuyormuş gibi şaşırtıcı bir neşeyle tıkırdıyordu. Sonra doktor başını kaldırıp, hafif bir burun akıntısı reçete ediyormuş gibi aşırı rahat bir tavırla “Geçmiş olsun,” dedi. Cümle o kadar komikti ki, Kerem "Sağ ol canım, senin de başına gelmesin inşallah" dememek için kendini zor tuttu.  O şok anında ağlasa mı, "Pardon, kaç günümüz var?" diye mi sorsa yoksa hemen en sevmediği akrabalarını arayıp haber mi uçursa bilemedi. Nereye gideceğini kestiremediğinden ayağa kalkmaya yeltendi ama oturacak yer yokmuş gibi geri çöktü; elleri birbirine dolanmış, öylece kaldı. Doktor orada tıbbi ihtimallerden ve günl...