Ertesi Gün İki Kişiydik
Buraya, iki yüksek kayanın arasından kıvrılarak inen dar bir yoldan ulaştım. Yolun sonunda karşıma çıkan manzara, unutulmuş bir masaldan geriye kalmış gibiydi. Evler yamaca tutunmuştu; kimisi birbirinin omzuna yaslanıyor, kimisi taş cumbalarını sokağın üzerine uzatıyordu. Kırmızı kiremitli çatılar, koyu bazalt duvarlar, ahşap çıkmalar ve renkli camlı pencereler birbirine karışmıştı. Sanki sokaklar, farklı çağlardan kopup gelen parçaların birbirine eklenmesiyle oluşmuştu. Bu bilinmezliğin içinde bir ev bulmak için gelmiştim. Yıllar önce burada yaşadığı söylenen bir adamın evini arıyordum. Bana ulaşan mektupta yalnızca bir sokak adı ve birkaç cümle vardı. Mektubu gönderen kişi kendisini tanıtmamış, babamla ilgili bilmediğim şeyler olduğunu ve bunları öğrenmek istiyorsam buraya gelmem gerektiğini yazmıştı. Babamın ölümünden sonra geçmişine dair bazı sorular zihnimde dönüp duruyordu. Belki de bu yolculuk, yıllardır yarım kalmış bir konuşmayı tamamlamanın yoluydu. Meydana girdiğimde, yuvarl...