Kayıtlar

Varoluşçu ve Felsefi Modern Öykü etiketine sahip yayınlar gösteriliyor

Kırılan Kalem Ucundan Sızan Hakikat

Resim
  Mutfak masasındaki o son yıkım anına gelmeden aylar önce, Özgür’ün ruhu sessiz bir çekilmenin sularında yıkanmaya başlamıştı. Şehrin gürültülü ve sığ dokusu, Özgür’ün üzerine giydiği o "başarılı aile babası" kostümünden sızmaya, içeriye yabancı bir serinlik bırakmaya başlamıştı. Bazı sabahlar uyandığında, evin içindeki ışık bile farklı görünüyordu; sanki yıllardır yaşadığı hayatın üzerine ince, görünmez bir tül çekilmişti. Her şey yerli yerindeydi ama hiçbir şey tam olarak olması gerektiği gibi hissettirmiyordu.  Son zamanlarda zihni, her şeyi olduğundan daha sert, daha çıplak algılamaya başlamıştı. İnsanların yüzlerindeki yapmacıklığı, konuşmalarındaki tekrarları, evin içindeki sessizlikleri bile fazla yoğun hissediyordu. Ama bütün bunların içinde tuhaf başka bir şey daha vardı:  Bazen bir cümleyi neden kurduğunu unutuyor, bazen birkaç saniyelik boşluklarda içinden geçen kişinin gerçekten kendisi olup olmadığını ayırt edemiyordu.  İlk tuhaflık, bir pazar kahv...

Özlemle Teması Yasaklayan İç Yönetmelik

Resim
Akşamüstleri hep aynı bankta otururdu. Güneş, dar sokakların arasından eğilerek çekilirken taşların yavaş yavaş koyulaşan rengini izlemeyi çok severdi. Parkın bu köşesi şehrin geri kalanından biraz kopuktu; sesler buraya daha geç gelir, ışık daha yumuşak düşerdi. Bankın arkasındaki çınar ağacı, her mevsim başka bir gölge bırakırdı omuzlarına. O gölgeye alışmıştı; tıpkı özleme alıştığı gibi. İlk zamanlar yakıcı olan o duygu ağırlaşmış, taş duvarlar gibi serinlemişti artık. Sızı hâlindeydi; sürekli ama sessizdi. Davetsizdi ama yabancı değildi. Gitmiyor ama kendini dayatmıyor, sadece içindeki yarayı açık tutuyordu. Yine de bu hâlin onarıcı olduğuna inanıyordu. İnsan, özlediği şey üzerinden neye değer verdiğini fark eder ne kaybolduysa, onun izi insanın içinde hep kalırdı. Ama şunu da biliyordu: Özlem sadece can yakan bir duygu değildi. İnsan kendini korumak için unutmayı denerdi, iyileşmek içinse hatırlamaya mecbur kalırdı. Bir zamanlar fazla yaklaşmanın bedelini ödemişti; o bedelin ayrın...