Kayıtlar

Felsefi ve Satirik Modern Öykü etiketine sahip yayınlar gösteriliyor

Bir Hastane Koridorunda Öğrendiklerim - İskambil Destesi

Resim
  Bir ara gerçekten şanslı biri olduğuma inanmıştım. Hayatın yıllardır bana çıkarmadığı hesabı sonunda kapattığını sanmıştım. "Demek sıra bana da geliyormuş," diye düşündüğümü hatırlıyorum. İnsan, talihin kendisine gülümsediğini sandığı anlarda ne kadar da kolay kandırıyor kendini. Sonra bir hastane koridorunda bekledim. Hastanelerin tuhaf bir mizah anlayışı vardır. Bir odadan yeni doğmuş bir bebeğin ilk ağlama sesi gelir, birkaç kapı ötede bir aile ölüm haberini öğrenir. Koridordan telaşla geçen sedyeler, plastik sandalyelerde saatlerdir kıpırdamadan oturan insanlar, tavandaki floresan lambalarının insanı sorguya çekiyormuş gibi duran beyazlığı... Bütün bunların ortasında, insan kendi hikâyesinin çok önemli olduğunu zanneder. Oysa hastane, sana nazikçe şunu hatırlatır: "Sıradaki." O günden sonra anladım ki hayatın en sevdiği şey, tam rahatladığın anda omzuna dokunmakmış. Üstelik bunu öyle büyük felaketlerle de yapmıyor. Bazen tek bir telefonla, bazen bir doktorun y...

Masada Kalanlar - 402 Numara

Resim
  Yakama takılan o kırmızı “Ziyaretçi” kartına usulca dokunuyorum. İsmini bile bilmediğim bu insanların arasında, bir koltuk kenarında otururken plastik kart bana dışarıdan bir göz olduğumu fısıldıyor. Bu sessiz kalabalığın ortasında geçen yüzleri ve tutunacak bir şey arar gibi hareket eden elleri izleyen geçici bir tanıktan fazlası değilim. Etrafımdaki masalarda, aynı doğrultuda eğilmiş başları izliyorum. Genç bir kadın, önündeki ekranın mavi ışığında gözlerini kırpmadan bir tabloyu aşağı kaydırıyor. Yüzündeki her bir mimik, sanki belirli aralıklarla tekrarlanmak üzere kurulmuş bir saat mekanizmasının parçası gibi.  Yan masada duran bir adam, kulaklığından gelen sesi dinlerken boşta kalan eliyle masanın kenarındaki hayali bir lekeyi tırnağıyla kazıyor. Bir başka masada, orta yaşlı bir kadın bilgisayarının kamerasını küçük bir bantla kapatmış, klavyenin üzerine doğru eğilmiş halde duruyor. Sol elindeki yüzüğü sürekli parmağında çeviriyor. Sonra parmakları duruyor. Saniyelerce ...

Kavramsal Hijyen ve Camdaki Kedi

Resim
Akşam. Oda loş. Adam koltuğa yayılmış, elinde çay bardağı. Halının üzerinde kedi var; kuyruğunu usul usul sallıyor. Adam konuşmaya başlıyor. Sanki karşısında bir insan varmış gibi ama sesi daha yumuşak, daha içten. Kediye insanların ellerini nasıl yıkadığını anlatıyor önce. Şehirlerin nasıl dezenfekte edildiğini, havanın filtrelendiğini… Sabunların antibakteriyel olduğunu, yüzeylerin steril, maskelerin koruyucu olduğunu söylüyor. Evlerin girişinde ayakkabıların çıkarıldığını, telefonların alkollü mendille silindiğini, kapı kollarının bile şüpheyle tutulduğunu anlatıyor. Mikroplara karşı hep birlikte tetikte olduğumuzu söylüyor. Misafir gelince kolonya uzattığımızı, çantaları bir köşeye bıraktırdığımızı, dışarıdan gelen her şeyi risk saydığımızı… Çocuklara günde kaç kere “ellerini yıkadın mı?” diye sorduğumuzu. Otobüste demirlere mendille tutunduğumuzu, asansör düğmelerine dirsekle bastığımızı… Kedi sıkılmış gibi ayağa kalkıyor. Uzun uzun geriniyor. Koltuğun üzerinden pencere kenarına a...