Saplantı: İki Saatlik Bir Tahammül Deneyi
Sinema salonunda filmin ortasında kalkıp gitmek, izleyici için radikal bir karardır. Ancak bazen bir filmin ilk kırk beş dakikası, kalan sürede size ucuz irkilmeler dışında hiçbir şey sunamayacağını o kadar açık ilan eder ki, koltukta oturmaya devam etmek kendi zekânıza karşı işlenmiş küçük bir suç gibi hissettirir. Vizyondaki Saplantı (Obsession), tam da böyle bir deneyim. Film, daha ilk sahnelerinden itibaren izleyiciyi ne özgün bir gerilime ne de en temel mantık örgüsüne davet ediyor. Hikâyenin üzerine inşa edildiği temel, yazın kurumuş bir su birikintisinden daha sığ. Bütün gizem ve gerilim ise tekinsiz bir dükkândan satın alınan uyduruk bir dilek kutusuna emanet edilmiş. Evet, filmin bütün dramatik ağırlığını sırtlaması beklenen şey bu. Gıcırdayan kapılar, ansızın patlayan bas sesleri ve karanlık koridorlar da cabası. "Takıntı" gibi psikolojik açıdan zenginleştirilmeye son derece müsait bir başlık, sonunda sıradan bir lunapark korku tüneline dönüşüyor. Karakterimiz...