Ekrandaki Paris, Evdeki Taşra
Emma Bovary, romantik romanların yarattığı illüzyona kapılarak gerçek hayatın sıradanlığını reddeden bir karakterdir. Okuduğu kitaplarda karşılaştığı büyük aşklar, ihtişamlı evler, kusursuz erkekler ve sürekli heyecan içeren yaşamlar, onun için yalnızca bir hayal dünyası değil, kendi hayatını değerlendirdiği bir ölçü hâline gelir. Evliliğinin sakinliği, taşra hayatının tekrarı ve Charles Bovary’nin gösterişsiz sevgisi bu ölçünün yanında yetersiz görünür. Emma’nın trajedisi, hayal kurmasında değil; hayallerini, yaşadığı hayatı değersizleştiren yıkıcı bir kıstasa dönüştürmesindedir. Bu durum, zamanla Emma’nın kendi gerçekliğine karşı derin bir yabancılaşma ve tatminsizlik duymasına yol açar. Bovary Sendromu, kişinin gerçek yaşamından memnun olmayarak kendisini daha farklı, daha lüks, daha özel veya daha heyecanlı bir hayatın içinde hayal etmesiyle açıklanır. Emma, Charles’ın sadık, güvenilir ve huzurlu sevgisini yeterli bulmaz; romanlarda okuduğu yoğun tutkuyu, dramatik sözle...