Cümlelerden Yapılmış İnsanlar
Bir süre sonra bu yerleşkede, insanlar hakkında konuşulanların insanların kendisinden daha uzun yaşadığı fark edildi. Bir insanın söylediği bir söz, kendisinden yıllarca sonra bile yaşamaya devam edebiliyordu. Bazen tek bir bakış, bir akşam yemeğinde söylenmiş yarım bir cümle ya da yanlış anlaşılmış bir sessizlik sahibinden kopuyor, başka insanların hayatına karışıyordu.
Kimin
başlattığı bilinmeyen hikâyeler dolaşıyordu sokaklarda. Birinin birine
güvenmediği söyleniyordu, bir başkasının aslında göründüğü gibi olmadığı... Bir
kadının yıllar önce yaptığı bir şeyden hâlâ söz ediliyordu mesela. Kimse ne
yaptığını tam olarak hatırlamıyordu; zaten zamanla buna ihtiyaç da kalmamıştı.
“Bir şey
olmuştu.”
Herkes bu
cümleyi yeterli buluyordu.
Yerleşkede
insanlar birbirlerini çoğunlukla doğrudan değil, haklarında anlatılanlardan
tanıyorlardı. Bir insan hakkında ne kadar çok şey anlatılırsa, o insan
zihinlerde o kadar belirginleşiyordu. Gerçek kişi ise sessizce geri çekiliyor,
yerini başkalarının cümlelerinden yapılmış birine bırakıyordu. Burada herkesin
bildiği ama kimsenin açıkça söylemediği bir şey vardı: İnsanların yanında
durmakla onların tarafında olmak aynı şey değildi. Bir insanı sevebilirdiniz
ama onun yanında görünmek istemeyebilirdiniz. Birinin başına geleni haksız
bulabilir ama bunu söylemenin sırası olmadığını düşünebilirdiniz. Bir
arkadaşınız hakkında anlatılanlara inanmasanız bile, bir gün onunla
karşılaştığınızda aranıza biraz mesafe koyabilirdiniz. Yine de kimse vicdan
azabı çekmez, kendisini kötü hissetmezdi. Çünkü kimse kötülük yaptığını kabul
etmiyor; herkes kendince "yalnızca biraz dikkatli ve mesafeli" davranıyordu.
Aradan bir süre geçince onu tanıyanların çoğu, onun hakkında anlatılanları kendi hatıraları sanmaya başlıyordu. Belki de gerçekten hatırlamıyorlardı, belki de hiçbir zaman hatırlamamışlardı.
Yerleşkede
insanlar hakkında konuşulanlar yaşamaya devam etti, insanların kendileri ise
birer birer sessizleşti. Bir süre sonra kimse bunun ne zaman başladığını
hatırlamadı.
Zaten artık
kimsenin hatırlamasına da gerek yoktu.
.jpg)
Yorumlar
Yorum Gönder